ادبی-فرهنگی-مذهبی
ادبی-فرهنگی-مذهبی 
قالب وبلاگ
نويسندگان

ادبیات فارسی - 66 بیت از مصراع های ضرب المثل شده ادبی

ادبیات فارسی پر است از ضرب المثل ها و امثال و حکمی که به عنوان یکی از ارکان زبان، به وفور در زندگی روزمره مردم مورد استفاده قرار می‏گیرند. بسیاری از این ضرب المثل ها و امثال و حکم در قالب ابیاتی هستند که فقط یک مصرع آن در افواه عامه رایج شده و قالب مثل به خود گرفته است. آشنایی با ابیات کامل برخی این ضرب المثل ها، خالی از لطف نیست.

 

 امیدوار بود آدمی به خیر کسان

مرا به خیر تو امید نیست شر مرسان

-----------------------------------------

از هرچه بگذری سخن دوست خوش‌تر است

از یار ناز خوش‌تر و از من نیازها

-----------------------------------------

به پیری رسیدم در این کهنه دیر

جوانی کجایی که یادت بخیر

-----------------------------------------

در جهان پیل مست بسیار است

دست بالای دست بسیار است

-----------------------------------------

زلیخا خورد بس حسرت که یوسف گشت زندانی

چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی

-----------------------------------------

زلیخا گفتن و یوسف شنیدن

شنیدن کی بود مانند دیدن

--------------------------------------

یا رب تو جمال آن مه مهرانگیز

آمیخته‏ای به سنبل و عنبر نیز

پس حکم چنان کنی که در وی منگر

این حکم چنان بود که کج دار و مریز

-----------------------------------------

ساقیا در گردش ساغر تعلل تا به چند

دور چون با عاشقان افتد تسلسل بایدش

-----------------------------------------

هرگز حدیث (وجود) حاضر غایب شنیده ای

من در میان جمع و دلم جای دیگر است

-----------------------------------------

نگه کرد رنجیده در من فقیه

نگه کردن عاقل اندر سفیه

-----------------------------------------

مرو به هند و بیا با من خراب بساز

به هر کجا که روی آسمان همین رنگ است

-------------------------------------------------

گر نخل وفا بر ندهد چشم تری هست

تا ریشه در آب است امید ثمری هست

-----------------------------------------

خم سپهر تهی شد ز می پرستی ما

کفاف کی دهد این باده ها به مستی ما

-----------------------------------------

پرسی که تمنای تو از لعل لبم چیست

آنجا که عیان است چه حاجب به بیان است

-----------------------------------------

باش تا صبح دولتت بدمد

کاین هنوز از نتایج سحر ست

-----------------------------------------

طی زمان ببین و مکان در سلوک شعر

کاین طفل یک شبه ره صدساله می رود

-----------------------------------------

هرگه که دل به عشق دهی خوش دمی بود

در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست

-----------------------------------------

هر چه از دوست می رسد نیکوست

گر همه چوب و گر همه گردوست

-----------------------------------------

گر دایره کوزه  ز گوهر سازند

از کوزه همان برون تراود که در اوست

-----------------------------------------

گر نویسم شرح آن بی حد شود

مثنوی هفتاد من کاغذ شود

-----------------------------------------

زبان سرخ سر سبز می دهد بر باد

به هوش باش که سر در سر زبان نکنی

-----------------------------------------

خلوت (منظر) دل نیست جای صحبت اغیار  (اضداد)

دیو چو بیرون رود فرشته در آید

-----------------------------------------

نام احمد نام جمله انبیاست

چونکه صد آمد نود هم پیش ماست

-----------------------------------------

از هرکسی سلوک به نحوی است محترم

از شیر حمله خوش بود و از غزال رم

-----------------------------------------

زلیخا گفتن و یوسف شنیدن

شنیدن کی بود مانند دیدن

-----------------------------------------

صبا به حضرت صدرالممالک  از من گوی

مرا به خیر تو امید نیست شر مرسان

-----------------------------------------

آن قفس بگسست و آن هندو گریخت

آن سبو بشکست و آن پیمانه ریخت

-----------------------------------------

حسن یوسف، ید بیضا، دم عیسی داری

آنچه خوبان همه دارند تو به یکجا داری

-----------------------------------------

زلیخا خورد بس حسرت که یوسف گشت زندانی

چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی

-----------------------------------------

بیا تا یک امشب تماشا کنیم

چو فردا شود فکر فردا کنیم

-----------------------------------------

گفتم که الف، گفت دگر هیچ مگو

در خانه اگر کس است یک حرف بس است

-----------------------------------------

ما از گناه خصم تجاوز کنیم از آنک

در عفو لذتی است که در انتقام نیست

-----------------------------------------

در جهان پیل مست بسیار است

دست بالای دست بسیار است

-----------------------------------------

خمیر مایه دکّان شیشه گر سنگ است

 

عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد

-----------------------------------------

این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار

آواز دهل شنیدن از دور خوش است

-----------------------------------------

بلا ندیده دعا را شروع باید کرد

علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد

-----------------------------------------

گفت شخصی خوب ورد آورده‌ای

لیک سوراخ دعا گم کرده‌ای

-----------------------------------------

امیدوار بود آدمی به خیر کسان

مرا به خیر تو امید نیست شر مرسان

-----------------------------------------

از هرچه بگذری سخن دوست خوش‌تر است

از یار ناز خوش‌تر و از من نیازها

-----------------------------------------

به پیری رسیدم در این کهنه دیر

جوانی کجایی که یادت بخیر

 

[ پنجشنبه ٢٢ اسفند ۱۳٩٢ ] [ ٦:٢٢ ‎ق.ظ ] [ حسین ملاصادقی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

دبیر زبان و ادبیات فارسی شهر تهران و دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی
Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت
موضوعات وب
صفحات اختصاصی
RSS Feed